WISH ME LUCK

میبینم و مشتاق تر میشم ، پیگیرتر میشم. از اون طرف طراحیم به گا تر میشه. به هیچ وجه سرزنش نمیکنم خودمو. اینا چشم باز کردن رفتن اینورس و امثالهم و من خودم رسیدم اینجا. توقعم از خودم زیادی زیاده. اگه کلاس های فرزو بود میرفتم. مسئله اینه که بهترین هاشون کلاس نرفتن و خودشون کار کردن. کسایی که گیر کلاس میفتن تا ابد ادامه میدن یه چیزی بشه.من نمیخوام اونجوری بشم. نمیخوام تا ابد کاغذ بردارم و هی طراحی کنم و در جا بزنم. میدونم نمیزنم. فقط به اندازه کافی مطمئن نیستم. وقتی آدم یه تصمیم مهم از ته قلبش میگیره ، همه چیز شبیه مانع میشه ، یا شروع میکنن به دلسرد کردنت. گروه های CG پره از تحصیل کرده های بی کار. مثل اونا نمیشم. همه جا از همه چیز پره

نمیدونی باید چیکار کنی .

همه راضین از شرایطم. غیر از خودم. یکم آروم بگیرم حل میشه.

و میخوام اینجا اعلام کنم ، از الان تا سه سال دیگه وقت دارم همون چیزی بشم که میخوام. یه کاراکتر دیزاینر واقعی. خیلی خیلی خوب. نه این چرتا که از نداشتن تسلط کامل سبک درست میکنن. نه این مزرخرفا که تقلید خالصن. یه درست حسابیش.