عید آمد و عید آمد ، یاری که رمید آمد عیدانه فراوان شد تا باد چنین بادا.

امسال سال سختی بود. برای همه. برای من هم بود حتا یکم فشرده تر.اما باحال بود.

آره خب کانورس چُسَکیای که سه ماه هم تو پای من دوام نمی آورد و من اصلن کفش حسابش نمی کردم شده ۸۰۰ تومن یا بادی اسپلش ویکتوریا سیکرت که ۱۲۰ شده یا هزار تا چیز دیگه. 

آدم مبهوت میشه و من وقتی مبهوت میشم خندهام میگیره. خوشحالم بابت این خصلتم. حداقلش اینه که بیشتر می خندم:)))

این سالی که گذشت پرر از اتفاق بود و پر از اولین ها. امیدوارم سال بعد هم همین اندازه جالب و مهیج باشه.

فکر نکنم تا حالا عید رو تبریک گفته باشم اینجا اما عید هرکسی که داره این کلمه ها رو دنبال می کنه ، مبارک.

و امیدوارم سالات پر از لحظه های "یک دست جام باده و یک دست زلف یار"باشه و حالش رو ببری.