یه هفته از پلاسکو گذشت. هفته پیش این موقع چه حال بدی داشتم. هفته بدی بود. دی ماه بدی بود. یکیشون بیست و یکی دو ساله بود. یکیشونم تازه رفته بود خواستگاری. یکی دیگهشونم یه دختر سه ساله داشت. فیلما و عکسا رو که میبینم ، دلم میخواد بمیرم. بیشتر از هر وقت دیگه.
فردا تولد پرشه. یه ماه و نیم شده. خیلی مهم نیست. چیزای مهم تر هست. ارزشمندتر. حس های نایاب تر. مونده هنوز.
برچسب:
نویسنده: سام قربانی