take that fake

داشتم به دخترای اطرافم فکر میکردم این که کلن هیچ چیزی رو دنبال نمیکنن که یه چیزی بشن. تمامش خلاصه میشه تو رابطه و پول و مهمونی. منظورم دقیقن اینه که اکثریت ، میرن درس میخونن و چندتا کلاس میرن که به چشم بیان ، دیده بشن نه به خاطر علاقه خودشون.

تربیت خانواده ها یه طوریه که باب میل مذکر تربیت بشه دخترشون. که اخرش بتونه یه خوبش رو تور کنه. بدون این که به بچهشون هویت بدن. که بهش بگن باید خودت به تنهایی ، بدون تکیه به هیچ آدم دیگهای تبدیل به یه چیزی بشی. حداقلش مفید باشی. میگیری منظورم چیه؟ اینا نمیفهمن که حق انتخاب دارن واسه زندگیشون.

اما بذار روراست باشم ، اینا بیشتر خوش به حالشونه تا اون جایی که دارم میبینم.

اما الان که دارم به جمله بالاییم فکر میکنم ، میبینم اینا هیچ قدرتی نخواهند داشت. شاید هم خواهند داشت. چمیدونم.

اگه تا هفت هشت سال دیگه این وبلاگ رو داشتم ، میام از نتیجه مسیر های مختلف طی شده میگم براتون.