eat them all

دیشب سرم درد میکرد، نرفتم. شروع کردم به ظرف شستن ، زدم زیر گریه وسطاش ، خیلی جدی رو چارپایه با دستکش نشستم ، شروع کردم به گریه. همه چیز یادم اومد. یعنی میومد همینطور. میرم و جدا میشم.

این وبلاگ خیلی نجات داده.

ظلم رو تحمل نمیکنم. کلن دیگه تحمل نمیکنم.

اون امکان گرمه هست هنوز ، پس کلهم.

ما خودمون بودیم همیشه همیشه همیشه.

خیلی سخت میشه بعضی وقتا. بیشتر وقتا.

یادت نره که همیشه همیشه خودتی و تمام.

همه تلاشم رو میکنم بعد.